"باز هم یکی دیگر از جشنهای ایرانمان فرا میرسد، بدون اینکه شاهد جشنی باشیم و صد افسوس که حتی نام بسیاری از این جشنها برای ما نا آشنا بنظر می آید.....

نیاکان ما در پنجم اسفند ماه (29 بهمن در تقویم امروز ما) جشنی بنام جشن اسفندگان بر پا می کردند که غربیها به تقلید از آن  ولنتاین بر پا می کنند و من ایرانی نام ولنتاین را خوب می دانم اما نام سپنته آرمیتی را بار اول است که می شنوم ؛ من ایرانی مهرگان را نمیشناسم ولی عربها با دیدن شکوه جشن مهرگان که توسط  نیاکانمان برپا میشده آن را همه ساله با نام مهرجان بر پا میکنند ... در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است. در تقویم جدید ایرانی این روز برابر است با" 29 "  بهمن، یعنی تنها  "   3 " روز پس از روز والنتاین. این روز سپندارمذگان یا «اسفندارمذگان» یا "اسفندگان" نام داشته است. سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌‌کردند. اخیرا گروهی از دوستداران فرهنگ ایرانی پیشنهاد کرده اند که به منظور حفظ فرهنگ ایرانی سپندارمذگان بجای والنتاین به عنوان روز عشق گرامی داشته شود. این ابراز عشق معمولاً با فرستادن کارت والنتاین به صورت ناشناس انجام می‌شود.

بیایید آیین ایرانی و شور و شادی را به میهن اهوراییمان بازگردانیم.